ortaokula başladığım gün açılış töreninde...

mikrofonun ve kürsünün ardında ...

bize ilk seslenen...

''hoşgeldiniz çocuklar''

diyerek başarılar dileyen...

müdürümüzdü...

ses tonu ...gökgürültüsü gibiydi...

görüntüye bakınca dev gibi...

ya da ben fazla küçük...

üst sınıflar büyük bir keyifle...

son derece sinirli,sert ve öfkeli olduğunu ballandıra ballandıra anlatınca...

müdürümüz olduğu için çok sevinmiştim...

sonuçta okul müdürünü ne kadar zamanda bir görürsün...
kaç günde bir işin düşer ki...

beterin beteri hocamızda olabilirdi...

tören bitti...

sınıflara dağıldık...

ilk ders matematik...

kapı açıldı müdür girdi...

evet aynı zamanda matematik öğretmenimizmiş...

olsun...

orta - lise bir sürü yıl var önümüzde
bu yıl o gelir...
seneye bir başkası gelir...
tırsmayalım...

şomluktan uzaklaşmanın yolunu züğürt tesellisinde ararım ben...
sarkaç misali...
ve her seferinde niyeyse şomluk kazanır...

ortaokula matematik öğretmenimiz olan müdürümüzle başladım...
ve ...
yine onunla liseden mezun oldum...

''yıllar içersinde tanıdımkiiii ...meğer içinde yumuşacık bi insan varmışşş''

demeyeceğim tabiki...

hulusi kentmeni anlatmıyorum bizim müdürü anlatıyorum...

ve fakat yıllar içersinde...
o tavizsiz çetin karakterinin yanısıra...
öğrencilerini...
gerektiğinde ...
bozulan sistemden...
gerekirse ailelerinden...
bazen öğrencinin kendinden bile ...
ki...
zarar her zaman dışardan değildir bazen kendinden de kaynaklanır...
koruyabilecek kadar mesleğine ve öğrencilerine düşkün olduğunu anladık...

bir halt yersek tepelenmekten beter edileceğimizi biliyorduk...
ama aynı zamanda ...
bizi başkasının tepeleyemeyeceğinide biliyorduk...

sokaktaki can'lara bir kap su birazcıkda yemek vermeyi unutmazsınız değil mi...

hayır efendim ...
çarpıtılmış otorite hayranlığı ...vızıttırı sendromu vs. değil...
aile sendromu...
hani olur ya...
arıza çıkardığında anan tüm başarısız atıcılığına rağmen terliği üstüne fırlatır...
ama...
yoldan geçen buna niyetlendiğinde üstüne uçar ya...
işte onun gibi...

hani olur ya...

sporcu -antrenör
öğretmen -öğrenci
ebeveyn- çocuk
yönetmen-oyuncu

itiş kakış-huzur
sevgi -nefret
aidiyet -kaçıp gitme isteği...

grifttir yani...

ekim ayının ortalarıydı...
29 ekime hazırlanıyorduk...

bilirsiniz ...

müdür-öğretmenler-öğrenciler konuşma ve şiirler hazırlarlar...

matematik dersimize gelen giden olmadı...

kimse inanmaz ama sınıfta çıt çıkmıyor...

fiizikçi geldi sınıfa...

__çocuklar bir sonraki dersiniz neyse açın kitaplarınızı onu çalışın...

__ee hocam müdür nerde...

__rahatsız biraz ...

__nesi var...

__çocuklar ...çok kötü üşütmüş 1-2 güne kadar iyileşir...çalışın ve gürültü yapmayın...

3gün 5 gün derken...

zatürreden dolayı hastaneye kaldırıldığı haberi geldi...

29 ekim sabahı tören için okula gittiğimizde...
bir hemşire refakatinde...

törendeydi...

çok hasta olduğunu ve ateşinin yüksek olduğunu bulunduğumuz yerden bile anlıyorduk...

öksürük nöbetinin izin verdiği bir kaç cümleyle bayramı kutladı...
günün anlamına önemine değindi...

ve ayrıldı törenden...

1 ay sonra iyileşip döndüğünde...

bazen ...
bir bakışın birçok kelimeden...
bir gülümsemenin onlarca özürden etkili olması gibi...

bazen tek bir davranışın da...

ciltlerce okunan kitaptan...
aylar yıllarca süren anlatımlardan çok daha etkili olduğunu öğrenmiştik...

bir gün gecikmeli de olsa...
29 Ekim Cumhuriyet Bayramı hepimize kutlu olsun...

sn1: gecikmenin nedeni benden kaynaklanmıyor...
28 ekim -30 ekim tarihleri arasında blogcu bakıma girmeye karar vermiş...
şık bir tarih elbette 29 ekim...
dolayısıyla giriş yapılamıyordu...

sn2:bakım sonucunda büyük bir merakla...
3 ay önce maille ''resim butonu çalışmıyor''
diyerek ve 2-3 kere yineleyerek ilettiğim şikayet mailime cevaben yazdıkları...
''sorun en kısa sürede giderilecektir,anlayışınız için teşekkür ederiz''
mailerine ...
kesin düzeltmişlerdir inancıyla resim butonuna baktım...
hayır düzelmemiş...
ama güvenim tam...
düzelteceklerdir...
bunca reklamı başarıyla idare edipde altyapı sorununu çözememek olmaz di mi...
çözülür yani ...

          










her yıl bir yada iki dizi çıkıyor...
beğendiğim ...
zaman ayırıp izlediğim...

*

geçen yıldan kalan ''parmaklıklar ardında'' var...

zeynep eronat hatırına seyrederken...

ışık yenersu ve fikret kuşkan aşkına bu yıl yine takılıp kaldım dizide...

*

ya ''kış masalı'' ya da ''kış sevdası'' hatırlayamadım şimdi...

ıssız adammış oynayan ...

dizinin büyük kısmı cumalıkızıkta çekiliyor...
cumalıkızık hatırına seyrettim iki bölüm...

de...

suzan aksoy bile son derece sağlam ve donanımlı oyunculuğuyla ne kadar sırtlar diziyi...
şu ıssız adama...
ustalardan biri sevabına el atsada...
öfke,sevinç,aşk,ayrılık,keder,durgunluk,coşku gibi duygulanımlarda mimik kullanımını öğretse ne iyi olurdu...

2.bölümü seyrederken büyükpatronda vardı...
ekselansla fısıldaşıyorlardı...
sinir olduğum bir iletişim biçimi olsa da...
ben dizi seyrediyorum diye rahatsız etmemek için yaptıklarını düşünüp bulaşmadım...

yanlış düşünmüşüm...

ikisi koro halinde sordular...

__dizide ne oldu şimdi?

cevap veremedim...

ikiside birbirine baktı ...

__dedim ben sana...suratındaki o keyifli ifadeyle diziyi seyrediyor olamaz...kesin at'ı seyrediyor dedim di mi...

düşündüm evet...
hakikaten ıssız adamın atını seyrediyordum hayran hayran...

eh at dediğinde şükür ki  ulaşılmadık bir şey değil...

bıraktık diziyi...

*

yeni başlayan bir dönem dizisi daha var...

''bu kalp seni unutur mu''

gazeteye tam sayfa oyuncuların canlandırdıkları karakterleri tanıtan ilan vermişler...

orda gördüm...
80 li yılları işlemişler konu olarak...

iyiki vermişler o ilanı...

konuyu,içeriği ve karakterleri bu ilanla tanıtmasalardı...

hele şu sıralarda...

80 yıl geçse üstünden...

adı...

''bu kalp seni unutur mu ''

olan

bir dizinin içeriğini merak etmezdim...

dolayısıyla izlemeye de   niyetlenmezdim...

önce ''hatırla sevgili''

şimdi ''bu kalp seni unutur mu''

sanırım ardından...

''duydum ki unutmuşsun gözlerimin rengini''

sonrada...

''bir bahar akşamı rastladım size''

gelecektir...

çok yeni bir dizi...

bakalım bakalım...

nasıl bakılmış 80 li yıllara...
objektif mi subjektif mi...
realist mi romantik mi...

*

''hanımın çiftliği'' zaten orhan kemal aşkına...
ki ...
3 kemallerden en sevdiğimdir...
ve özgü namal hatırına seyrettiğim bir dizi oldu başta...

sonra kabak hafız'ın oyununu çok sevdim...
sonra elci ...
sonra berber...

kısacası oyunculuklar çok iyi...

aslında okuduğum kitapların dizileri canımı sıkar benim...

dizi seyreder gibi olmuyor...
'kitapta böyleydi ...burda ne olmuş'...
'senaryo kitaba uygun mu'...
'bak bak burda uymamış'...


veya
'dizide böyle oldu ama hay Allah kitapta nasıldı unuttum ...

dur bi gidip bakayım'

dizi mi seyrediyorum kitap-senaryo kontrolü mü yapıyorum belli değil...

otur seyret işte ne kurcalıyorsun...

ama kararlıyım bu diziyi seyredicem...

dedim ya tüm oyuncular iyi...
ve döneme uygun kurgulanmış...

ayrıntılar ince ince düşünülmüş...

çoğu ayrıntı irkiltiyor...

eh...

orhan kemal okurken...
barbara cartland okur gibi saçınızı parmağınıza dolayıp lüleler yaparak...
ve yüzünüzde mutlu bir gülümsemeyle okuyamazsınız...

yani duygulanım bu değildir...

dolayısıyla diziyide rehavet içersinde seyredersek ...
dizi gerçeğinden sapmış demektir...

sokaktaki can'lara bir kap su birazcıkda yemek vermeyi unutmazsınız değil mi...

ah hahh tabi...

''ne dizisi hiç işim olmaz''

diyenler için...

32 kısım tekmili birden reality showumuz var...

''eve dönüş''

onu seyredin...

iflah olmaz romantiklerimizin kardeşlik çığlıkları atarken ayrımcılığın âlâsını yapmalarına bir göz atın ...

şu aralar ne zaman 10 - 15 kişi toplansak...

neredeyse çoğu ...
eve dönüşü destekliyor ...

bir ikide  yorumsuz var...
karşı çıkan daha az...

bugüne kadar salataya limon mu konacak sirke mi konusunda bile çoğunluk sağlayamamışken...

bu konudaki ortak görüş önce şaşırttı...

sonra uyandım ..

bunlar...

büyük müzik otoritemiz tarafından ''her iki cihanda lekeli '' diye suçlanmamak için destekliyorlar herhal...


hadi bu cihan neysede ...
öte cihan için durum tespiti yapmak aşar herkesin boyunu...
hele hele otoritemizin boyunu...

''bir dakka ben anlamadım noluyor''

diyerek dillendirilen en masumane soru bile ...

histerik çığlıklarla...

''ne yani sen bariş istemüyürmüsünnn sen savaş mı istüyürsüüün''

diyerek ...

gaffur tadında karşılanıyor...

evet anam babam...

bize rahat batar...

şöyle rahat rahat çoluğumuz çocuğumuz kedimiz köpeğimizle yürüyüşlere çıkmak...
tatile gitmek...
terörle mücadeleye akıtılan onca paranın ...
okul-tiyatro-hastane-maaş zammı vs.olarak bize dönmesi...

televizyonlarda terör haberleri yerine...

klasik filmleri seyretmek filan bozuyor bizi...

çünkü...

biz bu ülkenin bazı insanları olarak...

doğusu batısı ...kuzeyi güneyi...

her tür etnisitesi, mezhebi ,dili ,diniyle hepimiz manyağız ...

sıyırmış ...savaşa susamış acaip insanlarız...

bir elimizde komando bıçağı...
öbür elimizde  el bombası...

sabahtan akşama ...

akşamdan sabaha...

caddeler sokaklar senin ...

dağlar bayırlar benim...

ayağı yanmış it gibi koşuşup duruyoruz...

savaşacak birilerini arıyoruz...

hatta geçenlerde hızımızı alamamışız...

rumelikavağından bi kaptırdık koşa koşa nevizadede bulduk kendimizi...

töbe töbeee...

kimse savaş yanlısı manlısı  değil ...

sadece...


terörün ...
dağın bağa ...
bağın dağa kavuşmasıyla bitmeyeceğini...

terörün dağda bayırda değil
üst kademelerde...
paranın tam göbeğinde...
yıldızlar pırıltılar ...
görünür görünmez sınırlar ve kapılar ardında  olduğunu düşünüyorum...

kimsenin incinmemesi için ...
psikoloji bilimine en çok ihtiyacımız olan şu dönemde...
cahiliye devrini andıran bir tavırla...
bu psikolojinin üzerinde tepinilmemesini istiyorum...



ve birey olarakda ...
kurgusu sağlam zeminde olmayan bu senaryoya,süslemelere inanmama hakkımı kullanıyorum...

hepsi bu...

zarfa değil mazrufa bakalım bakmasınada...
zarfın albenisi mazruf'u aştığında  her zaman hayaller kırılır...

ama merak etmeyin....
bu konuya fazla odaklanılmaması için ek tedbirimizde var...
sahi domuz gribi aşısı olmuş muydunuz...

neyse...

haftada 3 dizi  reklamıyla falan 2 şer saat desen 6 saat eder...

ki az zaman değil...

kafamı ellerimin arasına alıp seyredecek değilim...

gittim bir kaç  paket farklı renklerde yün aldım

battaniye örecem...

yani niyet bu...

kazak örecek halim yok herhalde...
kol kesmece ...yaka yapmaca zor iş...

geçerken uğrayan bir arkadaş...

yünleri gördü...

__ne yapacan bunlarla...

__battaniye örecem...

__bu yünlere kaç para verdin...

__30 lira  ...nolcak maliyeden misin...

__anacım 35-40 liraya yumoş yumoş battaniyeler satılıyor...
delimisin sen ya....
canına da mı acımıyorsun...

__gören duyanda battaniye değil...tuğlaları üstüste dizip evin etrafına duvar örecem sanır...

şevk bırakmaz bu tipler insanda şevk...